fbpx

Virus, hoop, vrees & vreugde…

In deze bizarre tijden toch een bericht van mij. Eigenlijk zou ik een berichtje over de overgang gaan schrijven, maar ik ga dit op een later moment doen. Eerst moet ik wat anders kwijt…

Hoe ben ik de afgelopen weken door gekomen?

Ik ben nog (steeds) niet begonnen met online cursussen, work-outs of trainingen. Ik ben niet zo ver en misschien kom ik ook wel niet zo ver. Ik heb vooral nagedacht, gewandeld, gemediteerd en met gezond verstand geprobeerd mijn missie in dit leven te vervullen.

Hoe dan? Ik hou van het contact met mensen en met de natuur dus ben ik daar druk mee geweest. Een zoektocht naar een (bij mij) passende manier van verantwoord actief blijven in deze rare tijden;

  • Naar buiten, maar wel op plekken en tijden waar het rustig is.
  • Sociaal contact met mensen, maar wel 1 op 1, met afstand en buiten.

Ik heb gebalanceerd de laatste weken. Getwijfeld, over wat te doen, wat te denken, over wat goed voelt en wat juist niet goed voelt… Ik heb gemerkt dat er in de eerste dagen veel veroordeling was en heftige reacties (zal vast de angst zijn). Zo ook over mijn manier van werken en handelen. Ik moest vooral helemaal niet meer naar buiten gaan (goede voorbeeld geven?) en zeker geen sociale contacten opzoeken. Toch denk en voel ik dat ik op de goede manier (voor mij en mijn missie) ben doorgegaan.

Ik heb het eigenlijk nog best druk gehad. En het belangrijkste van alles? Ik heb mensen kunnen helpen, ondersteunen en mijzelf vooral hierdoor in balans gehouden. Je wordt namelijk het meest gelukkig en gezond als je betekenisvol bezig kunt zijn, wat dat dan ook is voor jou. Wel staat empathie en iets doen voor een ander hierin hoog op de lijst van zaken die goed zijn voor je algehele welbevinden. Kortom, ik ben blij er nog steeds te kunnen zijn voor anderen en  dus ook mijzelf. Daarnaast heb ik aan mijn gezondheid gewerkt op andere manieren zoals bewegen (wandelen, hardlopen), yoga, meditatie, gezonde voeding en goed slapen.

Hoe verder? De toekomst?

De wereld staat in brand. Ik zie veel ellende, zorgen en verdriet om mij heen. Zelf heb ik die ook, maar nog niet zo ernstig als sommige anderen dichtbij en verder weg. En ondanks dit alles voel ik in mijn onderbuik, mijn onderbewustzijn, voorzichtige hoop en  vreugde. Dat durf ik bijna niet te zeggen of te schrijven, want ik merk dat heel veel mensen ook erg bang, boos, verdrietig en wanhopig zijn, wat ik ook begrijp.

Waar komt mijn onderbuikgevoel van hoop en vreugde dan vandaan? 

Ik denk en voel dat er een andere belangrijke boodschap voor de wereld zit in dit afschuwelijke en besmettelijke virus. Het virus zou ons mensen moeten wakker schudden en onze ogen moeten openen…

De natuur juicht dat het eindelijk een beetje rustiger en schoner wordt in de lucht en op de grond. Het virus en de (economische) crisis, de stilstand van de samenleving op dit moment is een cadeau voor de aarde.

Geld verdienen lijkt een machtige kracht die alles voor het zeggen heeft gehad de laatste decennia: mateloze consumptie gaat vóór gezondheid (sigaretten, suiker, alcohol), vóór het milieu (vliegen, gif op landbouwgrond) en vóór het welzijn van mensen (lage lonen, kankerverwekkende werkomgevingen).

We zijn afgescheiden geraakt van elkaar en de natuur. We zijn een geheel, maar we zijn dit in de loop der jaren vergeten. Door dit virus zien we eindelijk weer dat we allemaal met elkaar verbonden zijn, mens & dier en de aarde, de wereld… We staan met elkaar in verbinding en we moeten volgens mij hard werken aan die verbinding, tussen de mens & de natuur/de aarde. De positieve verbinding is al een poosje zoek namelijk. We gebruiken de aarde en maken grondstoffen ‘op’. Waar dieren in de vrije natuur precies genoeg eten om te overleven en ook voldoende over te laten om weer voort te planten voor de toekomst, gebruiken wij mensen de aarde zonder echt naar de toekomst te kijken. 

Ik hoop oprecht dat de wereld, alle mensen en de leiders leren van deze crisis en het roer omgooien. Hoe precies? Dat weet ik ook (nog) niet, maar ik weet wel dat we allemaal een bescheiden bijdrage kunnen leveren. Dat geloof ik wel.

Voorbeelden dicht bij mezelf:

  • Minder of liefst helemaal geen vlees meer eten (soms moet je klein beginnen om groots te eindigen).
  • Minder of helemaal niet meer vliegen en reizen.
  • Genieten van je eigen omgeving inclusief het eten van het seizoen uit je eigen tuin, dorpstuin, regio of land.
  • Minder plastic gebruiken waardoor er minder geproduceerd gaat worden (flessen shampoo en doucheschuim vervangen voor zeep, met je eigen bakje naar de supermarkt e.a.).
  • Geen troep in de natuur achterlaten.
  • Meer samen doen en voor elkaar zorgen, oud en jong, arm en rijk, waar je ook vandaan komt.
  • Enzovoorts…

Dit zijn dingen die ik nu kan bedenken, omdat dit dicht bij mezelf ligt. Ook voor mij uitdagingen hoor. Ik hou ook nog steeds van een stukje vlees (mijn man en gezinsleden ook) en ik gebruik nog steeds plastic. Maar ik probeer het allemaal wel te verminderen.

Heb jij meer goede ideeën voor een andere, betere en gezondere wereld voor mens en natuur? Laat ze hieronder achter in een reactie.

Kortom, doe je best. De wereld kan echt alleen maar veranderen als je bij jezelf begint en nadenkt over in welke wereld we straks verder willen leven…

11373DEB-768D-4118-9881-EC0E7E8904B8

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: